Stichting KOG
U bekijkt nu de pagina: Interessant
<< vorige pagina   
print pagina
 

Waardevolle informatie van de heer Tjebbe Strubbe

Interessant >>

Ik hoop dat het duidelijk is èn dat jeugdbescherming gemiddeld te schadelijk  niet de juiste hulp biedt  èn dat dit opbouwend met voorstellen aankaarten door vele deskundigen, die vaak ouders zijn,  keer op keer wordt afgeschoven; er is altijd wel iemand anders verantwoordelijk. Dat zien we ook ìn de jeugdzorg. Waar het duidelijk mis gaat in het extreme (er vallen kinderdoden) dan ligt het aan een ander. Sanctionering is bij de zeer vrije rechtsvinding voor zorg aan jeugdigen niet bij, waar de codificatie ook al een kristallen bol is:

BW1:255 lid 1 luidt:

  1. De kinderrechter kan een minderjarige onder toezicht stellen van een gecertificeerde instelling indien een minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling ernstig wordt bedreigd, en:

  a. de zorg die in verband met het wegnemen van de bedreiging noodzakelijk is voor de minderjarige of voor zijn ouders of de ouder die het gezag uitoefenen, door dezen niet of onvoldoende wordt geaccepteerd, en

  b. de verwachting gerechtvaardigd is dat de ouders of de ouder die het gezag uitoefenen binnen een gelet op de persoon en de ontwikkeling van de minderjarige aanvaardbaar te achten termijn, de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding, bedoeld in artikel 247, tweede lid , in staat zijn te dragen.

Ad 1  hoe stel je zonder diagnose vast of er sprake is van "ernstige bedreiging" voor ontwikkeling en veiligheid?  Daartoe zijn de raadswerkers en gezinsvoogden niet-diagnostisch-bevoegd.  Prof. Cora Bartelink schreef ook dat hun verzoek tot OTS of erger gebaseerd is voornamelijk op eigen jeugdervaringen. Dat is niet diagnostisch.

Ad. a: Èn de jeugdzorg is niet diagnostisch gespecialiseerd om die bedreiging weg te nemen, èn waar ouders wel diagnose naar kinderrecht IVRK art. 24 lid 1 wensen worden die ouders weggezet als 'onvoldoende' of  "niet accepteren" of "tegenwerken", dus is dit een te vrije codificatie zònder bewijslast en sanctionering.

Ad. b: een verwachting is wat anders dan een diagnostisch inzicht, en dus een kristallen bol: gokwerk!

Hoe vaak is de inhoud van lid 4 (4. 'De kinderrechter vermeldt in de beschikking de concrete bedreigingen in de ontwikkeling van de minderjarige alsmede de daarop afgestemde duur waarvoor de ondertoezichtstelling zal gelden.') niet concreet om verlengingen of terugplaatsingen aan af te meten?!

BW1:265b wordt aan dat lage niveau van jeugdzorg overgelaten ondanks de wetenschappen op o.a.: https://jeugdzorgwetenschap.jimdosite.com/wetenschap-bevestigt/ , die de schadelijkheid daarvan aantoonden. Wegplaatsen is niet veilig vanuit het kind gezien!

BW1:266 wordt op clichés gebruikt alsof een opgroeiende diens eigen ouders niet duurzaam wil kennen.  De Weteringsmisleiding heerst door de vele lezingen aan rechters: https://jeugdzorg.wixsite.com/jeugdzorg/valse-stemvankind .

 

Warom is er op zoveel vlakken van jeugdzorg crisis?!

 

Met vriendelijke groet,

    Tj.W. Strubbe

Adoptiezaken(-zorg) & Familierecht - AZF (voorheen SSF)

t:  0343-454216 


Ga terug