Stichting KOG
U bekijkt nu de pagina: Actualiteit
<< vorige pagina   
print pagina
 

Toets de kansencirkel aan de arresten van het EVRM

Actualiteit >>

Zo blijkt de Engelse veroordeling van de GIRFEC-methode een puzzel van heen- en weer-verwijzingen! Maar ook met arresten EHRM die dus onderdelen van de GIRFEC-methode tegenspreken.

Dit gaat boven vooral over de privacy, dat in Nederland al aangetast is door het feestje van de inspectie waarin afgesproken is met onderling overleg de grenzen van privacy te mogen overtreden; daar zaten de staatssecretarissen M. van Rijn (VWS) en F. Teeven (Just.), en kinderrechter J. Calkoen, en beleidsmakers bij. 

En waar de jeugdzorgketen ook al IVRK24 lid 1 mijdt en ouders die er een beroep op doen als 'tegenwerkend' neerzet (ondanks dat het hun legale plicht is in BW1:247) bij de goedgelovige rechter, is er geen sprake van kinderrecht en ‘ equality of arms.

 

Analyses over de twijfelachtige eer die de jeugdzorg in de loopt der decennia op zich heeft geladen, worden bij het feitenonderzoek met deskundigen en ouder(organisatie)s genegeerd. Het Actieplan Verbeterd Feitenonderzoek is uiteindelijk door de jeugdbeschermingsketen zelf geschreven met weer de al decennia gehoorde belofte de mentale cultuur in de jeugdzorg, met groot personeelsverloop, te verbeteren; een belofte die niets waard bleek.

 

Het is terecht dat ouders en onafhankelijke deskundige hun hart vasthouden.

Wij verzoeken het min of meer wetenschappelijke NJi, dat de jeugdzorg van onderbouwing voorziet, om ook de verstrekte contra-indicatieve wetenschap mee te nemen, en de uitwerking van de Kansencirkel in Nederland eerst te toetsen aan de arresten van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens.

Concrete codificatie in wetgeving is noodzaak om ‘jeugdzorg’ niet een vrijbrief te geven.

Richtlijnen binnen de jeugdzorgketen bleken bij de jeugdzorgwerkers (t/m gezinsvoogdij) als grond om doktertje te spelen gebruikt te worden en niet volledig en naar bedoelen te worden opgevolgd door de jeugdzorgwerkers. Richtlijnen geven een vrijbrief. Dus de roep om codificatie met sanctionering inbegrepen heeft een geschiedenis, en is geen incidentele behoefte.

Zo kan er te vaak (cijfers van drie op die vier die vals positief de jeugdzorg binnengehaald wordt of waar het kind niet de pàssende hulpverlening krijgt) schade ontstaan aan kind en gezin. Ondanks alle goede bedoelingen van de welwillenden die er zijn, moet er rekening gehouden worden met jeugdzorgwerkers die fouten maken.

Prof.dr. N.W. Slot, "909 zorgen", 2002, Pieter van Vollenhoven, Onderzoeksraad voor de Veiligheid ("deskundigheid vergroten"), 2011, kinderombudsman Marc Dullaert, "Is de zorg gegrond?", 2013, zijn enige voorbeelden dat er fouten gemaakt worden in dit sociaal maar regelmatig dwingend domein.

De brief met wetenschap aan gemeenten, G.I.'s, RvdK en AMHK met de wetenschap die meegewogen zou moeten worden, wordt genegeerd, òf de hypocognitie in het sociaal domein is te groot.  - Moeten we daar onze kinderen aan toevertrouwen? - Vandaar: codificeer in wetgeving; geef gezinnen 'equality of arms'.

Ik hoop op gewetenswerking in dit beleidsveld, ondanks alle decennia-durende negatie.

Echte wetenschap houdt met alle variabelen rekening.

Met vriendelijke groet,

    Tj.W. Strubbe


Ga terug