Stichting KOG
U bekijkt nu de pagina: Actualiteit
<< vorige pagina   
print pagina
 

Brief van een vader aan zijn uit huis geplaatste kind

Actualiteit >>

Lieve dochter 

Het is niet makkelijk maar ik probeer het toch te omschrijven wat ik voor je voel en hoeveel ik van je hou. De afgelopen jaren waren voor mij de zwaarste in mijn leven, ze zullen nog zwaarder worden als ik bedenk dat het misschien bij jou echt over is en nog zwaarder is ????

Het lukt mij niet om te beschrijven, ik kan niet geloven dat er geen contact is, naar jaren samen, het kan toch niet zo zijn dat alles wat wij samen gedaan hebben, zeven dagen per week, 24uur per dag zomaar voorbij is. Kapot gemaakt is 

Natuurlijk wil en blijf ik knokken. Ik wil niets liever. Ik wil vechten voor mijn dochters???????? de vraag is alleen: krijg ik een kans?  Mijn warmte, geborgenheid en liefde heb ik je volop mogen geven in de eerste jaren van je prille leven, je was lief, mooi en een zeer aardig kind, wij waren onafscheidelijk met elkaar verbonden, tot het moment dat je moeder een andere beslissing nam. En ik jeugdzorg erbij haalde voor hulp

Dit veranderde zonder dat wij hierom gevraagd hadden ons leven. Het grote verdriet dat ik moest ondergaan was niet alleen  toen duidelijk werd dat ik jou weinig tot later niet meer zag,. Maar ook hoe ze je systematisch van mij vervreemde en ontvaderde . ????Verdween de grond onder mijn voeten. Mijn verdriet werd immens groot, ik mis je elke dag.

Later maakte mijn verdriet plaats voor strijd. Ik heb dan ook sterk het gevoel dat we mede daardoor uit elkaar werden gehaald. Ondanks de strijd die ik heb gevoerd, een strijd waar mijn hart en mijn gevoel mij toe dwong. Ik zou het mezelf voor de rest van mijn leven verweten hebben als ik hier niet alles aan gedaan zou hebben! 

Ik wil nog even terug naar je geboortedag, voor mij een dag oom nooit te vergeten. Het moment van jouw geboorte staat op mijn netvlies gebrand. We huilden van vreugde, je was mooi en teer en zo klein. en huilde met ons mee, ik knuffelde je, wij waren dolgelukkig, je moeder en de verloskundige hadden van mij een gelukkige vader gemaakt. Ik zat dag en nacht aan je bed. Als een moeder dit doet is het een goede moeder. Bij een symbiose ????zo krom 

Als een vrouw haar man verlaat en geen rekening meer houdt met wat zij gezamenlijk hebben, namelijk kinderen, wordt het voor vaders erg lastig een vaderrol te vervullen. Ik wilde jou groter zien worden, voor je zorgen, er voor je zijn. Heb je de eerste vijf jaar opgevoed. Was de fijnste gelukkigste tijd van mijn leven. ????????❤

In de tussenliggende tijd groei je op en vervreemd je steeds meer van mij.

Ik hou teveel van je om zomaar weg te laten gaan, ik kan niet zonder je, ik wil mijn leven met jou blijven delen, ik wil knokken voor ons, je warmte en liefde geven en vader zijn.

Ik werk met zieke mensen en kinderen. Vind ik fijn..Toch denk ik steeds aan jou. Als ik lach. Staat er achter mijn lach alweer een snik klaar. 

Geef ons alsjeblieft niet op. Geef mij en jezelf een kans, laten we gelukkig zijn en een liefdevol vader/dochter verstandhouden hebben tot de dood ons scheidt.

Mijn verdriet om jou niet te kunnen zien is nog altijd onverminderd groot. Weet dat de deur altijd voor je openstaat. Je hoeft niet langs te komen. Niets hoeft. Maar als je wilt mag het op elk moment van de dag.

Je weet waar ik woon. Ik hou van je, ik hou van je, ik geloof in je.

Papa


Ga terug