U bekijkt nu de pagina: 2007 bericht 1 |
 |
Stichting KOG
2007
Bericht 1
Haarlem, mei 2007
Beste donateurs,
Als u nog geen donatie hebt gedaan voor 2007, wilt u dan € 15 minimaal storten op Postbank 9634691 t.n.v. Stichting KOG?
Zorgt u ervoor dat uw naam en adres duidelijk zijn?!
Heel erg nodig is het, dat wij wat meer namen leren kennen van advocaten die kennis hebben van kinderbescherming en omgangsproblemen.
Een advocaat wiens naam wij wel doorgaven is helemaal met de advocatuur gestopt, een ander doet alleen nog andere rechtsgebieden.
Als u denkt dat anderen nog niet zo beroerd af zouden zijn met “uw” advocaat, geef ons dan a.u.b. de naam door.
Onze website www.stichtingkog.info is lang uit de lucht geweest, maar draait gelukkig weer.
Hij was net op tijd terug om in de map Actualiteit de VADERTOP (M/V/GROOTOUDERS) op 10 mei in Amsterdam aan te kondigen. Enkele donateurs van KOG waren daar dan ook
De Dwaze Vaders hadden op 21 april een bijeenkomst belegd, waar Peter Prinsen (familierechtspecialist met grote ervaring in de advocatuur), Joep Zander (pedagoog en schrijver van enkele boeken over de ravage die echtscheiding kan aanrichten) en ouderorganisaties Fathers 4 Justice, Kind en Omgangsrecht, Ouders Zonder Omgang, Kinderen-Ouders-Grootouders en Gescheiden Vaders Nederland aanwezig waren.
De bijeenkomst heeft opgeleverd: een oproep aan de Tweede Kamer om geen steun te geven aan het wetsontwerp ‘Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding’, en een persbericht om te protesteren tegen de kandidatuur van kinderrechter mr Quik-Schuijt als lid van de Eerste Kamer voor de SP. (KOG had op 2 april al geprotesteerd bij de SP, mevrouw Quik heeft ons laten weten dat zij in september geen kinderrechter meer zal zijn, de SP heeft op 23 april aan KOG meegedeeld dat de lijst van kandidaten nu eenmaal was vastgesteld.)
Voorts is op 21 april besloten tot de Vadertop op 10 mei in verband met 1) de Kindertop van Minister Rouvoet op 6 juni en 2) dit wetsvoorstel, nog van minister Donner, behandeling in week 21 in de Tweede Kamer.
Ondertekend door Peter Prinsen, Stichting Dwaze Vaders, Fathers 4 Justice,
Kind en Omgangsrecht, Ouders Zonder Omgang, Kinderen – Ouders – Grootouders, Gescheiden Vaders Nederland, Rob van Altena, Wouter Hanhart, Wim Orbons en
Joep Zander is de volgende tekst de deur uit gegaan:
Oproep van oudergroeperingen aan de Tweede Kamer (inzake wetsontwerp 30145)
Wetsontwerp Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding
Oproep aan de Tweede Kamer
Amersfoort, 21 april 2007
Ondergetekenden,
woordvoerders van groeperingen van ouders die na (echt)scheiding belemmerd zijn in
de medezorg voor hun kind en in de volwaardige uitoefening van hun ouderschap,
doen een klemmend beroep op de leden van de Tweede Kamer om géén steun te geven aan het wetsontwerp Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding.
Terecht beoogt het wetsontwerp de gelijkwaardige betrokkenheid van beide ouders bij het leven van hun kinderen, en de band van kinderen met hun beide ouders na (echt)scheiding te beschermen.
Ondergetekenden onderschrijven de bedoelingen van het wetsontwerp, doch stellen vast:
· dat die bedoelingen al meer dan drie decennia worden nagestreefd met telkens nieuwe wettelijke regelingen,
· dat die regelingen blijkens de statistieken géén positief effect sorteren,
· dat die regelingen door conservatieve en creatieve jurisprudentie keer op keer blijken te kunnen worden uitgehold en ondermijnd (1)
· dat de thans voorgestelde regelingen de (rechtspolitieke) jurisprudentie terugcodificeren en verder even krachteloos zijn als de regelingen die in het verleden baanbrekend werden geacht,
· dat het wetsvoorstel in intentie progressief is, maar in feite achterblijft bij de rechtsontwikkeling in landen als België en Frankrijk, en zelfs de eerdere Nederlandse vernieuwingen uitholt,
· dat het wetsvoorstel niet steunt op rechtspsychologische (2) overwegingen die de diepere oorzaken van polarisatie blootleggen, zodat de voorgestelde regelingen niet verder reiken dan symptoombestrijding, zonder de bedoelingen waar te kunnen maken,
· dat de voorgestelde regelingen de beoogde gelijkwaardigheid en autonomie van ouders na scheiding niet vertalen in rehtszekerheid en rechtsgelijkheid,
· dat de feitelijke ongelijkwaardigheid polarisatie in de hand blijft werken en daardoor in de weg staat aan het meest fundamentele belang van kinderen, te weten vrede tussen hun ouders,
· dat te ruime rechterlijke beslissingsruimte een forum creëert voor een oneigenlijke twist over het belang van de kinderen,
· dat de feitelijke ongelijkwaardigheid tussen de ouders en de te ruime beslissingsruimte van de rechter onbemiddelbaarheid in de hand werken.
Ondergetekenden vragen de wetgever te bevorderen dat rechtspsychologisch onderzoek wordt geëntameerd ten behoeve van toekomstige wetgeving, expliciet gericht op het voorkomen van polarisatie en op het bewaren van de vrede tussen scheidende ouders, zodat autonome oplossingsgerichtheid van scheidende ouders, ondersteund door bemiddeling, tot verdere ontplooiing kan komen.
Voetnoten
(1) Haalbaarheidscriterium, Hoofdverblijfplaats, Omgangsontzegging ondanks gezag.
(2) Rechtspsychologie, een vorm van toegepaste psychologie, bestudeert het gedrag van
mensen onder invloed van het recht, en het recht als beïnvloedingsinstrument voor gedrag.
Gespreksleidster op 10 mei was Samira Bouchibti. Zij is sinds de laatste verkiezingen kamerlid voor de PvdA en woordvoerder jeugd- en gezinsbeleid en familierecht.
Behalve de aanwezige (groot)ouders was er een deskundigenforum, bestaande uit Peter Prinsen, Joep Zander, Henk Hanse (schrijver van enkele boeken over vaders), Lauk Woltring (pedagoog, specialist in problematiek van jongens), en Jan Piet de Man, psycholoog / onderzoeker en nauw betrokken bij de laatste wetswijziging in België in het familierecht.
In de discussie tussen zaal en forum bleek men unaniem van mening dat het allerbelangrijkste is voor situaties van ouders die uit elkaar gegaan zijn: “Gelijkheid en gelijkwaardig ouderschap als uitgangspunt in het familierecht en invoering van de contraire zorgtoewijzing in de wet; gelijkwaardig ouderschap met een 50-50 zorgverdeling tussen ouders als uitgangspunt.” Waarschijnlijk zullen de aanwezige organisaties met massieve steun van Peter Prinsen en Jan Piet de Man tot een ander voorstel voor een wet kunnen komen.
Hoogstwaarschijnlijk het volgende manifest zal de bewindslieden worden aangeboden:
INTEGRITEIT VAN HET OUDERSCHAP
“DE BOEL BIJ ELKAAR HOUDEN”
MANIFEST VAN DE VADERTOP, GEHOUDEN TE AMSTERDAM OP DONDERDAG 10 MEI 2007
georganiseerd door het Fathercare Knowledge Centre
“De boel bij elkaar houden!” , zo luidt het motto van de (op één na) beste burgervader ter wereld.
Het is ook het motto van alle “beste vaders ter wereld”, vaders van kinderen, gezinsvaders, van alle ouders en grootouders die het beste voorhebben met hun kinderen en kleinkinderen.
En die andere vader: Vadertje staat, de Overheid? Welk motto herkennen wij in het Overheidsbeleid? Helaas, díe vader ziet de gezinsvader als de man die op zondag het vlees komt snijden. De Overheid maakt een karikatuur van de vader, stelt de gezinsvader voor als de man die de kantjes er van af loopt. Als een bij-ouder. Als de man die zich niet thuis zou voelen in het domein waarin kinderen worden verzorgd, onderwezen en gevormd. Als de man wiens handen zo los zitten. Geen wonder dat een vadervijandig klimaat bestaat, waarin vader bij de eerste de beste barst in de gezinsharmonie maar beter uit het gezin wordt verwijderd, en al helemaal als de andere partij laat weten die booswicht beu te zijn. Family-engineering heet dat, maakbaarheidgeloof, familierechters maken er hun beroep van.
De Overheid zoekt draagvlak voor rolpatroondoorbrekend gezinsbeleid door middel van mediacampagnes die stuk voor stuk uitgaan van het bovengeschetste beeld, moraliserend gericht tot mannen, maar gretig omarmd door het vooringenomen deel van het publiek. De campagnes hebben vooral een “Zie-je-wel-ze-deugen-niet”-effect. In plaats van rolpatronen te veranderen versterken zij vooroordelen. Zelfs wetenschappelijk onderzoek naar kindermishandeling, vooral een probleem in éénoudergezinnen , draagt er daardoor aan bij. De nuancering naar daderschap blijft in (één van) de onderzoeken zorgvuldig beperkt tot “vader en/of moeder”. Vader blijft de dader volgens de heersende optiek. Zulk onderzoek is niet bestand tegen de heersende moraal en kan niet fungeren als een deugdelijke grondslag voor beleid.
Idealen en autonomie van vaders doen er niet meer toe, hij moet categorisch en rigoureus wijken voor het zogenaamde belang van het kind. Verdreven wordt hij, niet in staat om zijn kinderen nog te zien of te verzorgen. Hij is de man die zijn kinderen ook niet meer màg verzorgen, die zijn salarisstrookje op de tafel van de rechter moet leggen. Zó ervaren vaders aan den lijve de kern van het beleid van onze bestuurlijke en familierechterlijke Overheid. Het vroegere patriarchale systeem was slecht; het hedendaagse matriarchale systeem, met zijn doorgeschoten accent op slachtofferschap, is op zijn minst even slecht.
Wetten die in de maak zijn en die uiterlijk gericht lijken op “de boel bij elkaar houden” door bemiddeling – zij ademen intrinsiek de negatieve tijdgeest en zouden daarop eens goed moeten worden doorgelicht. In het huidige klimaat biedt ook bemiddeling geen soelaas.
De boel bij elkaar houden - wie daarin slaagt levert al een prestatie van formaat. Het is dáárom zo’n kernachtig motto omdat het de spanning laat voelen tussen idealen en beperkingen, idealen en gebreken. Vaders en moeders, beide zijn er mee behept, met idealen èn gebreken. Beide zijn mens, de een niet beter dan de ander, maar ook niet slechter.
De boel bij elkaar houden:
… is voortdurende alertheid op ingeslopen vooroordelen,
… stelt de vrede tussen conflicterende groepen of individuen vóór alles,
… moraliseert niet maar respecteert de autonomie van betrokkenen,
… verhult zich niet in holle frasen,
… kiest voor de kracht van autonomie in plaats van voor heteronome maakbaarheid,
… stelt ruime, maar harde grenzen waar niet mee te spotten valt, noch door vaders, noch door moeders,
… zwicht niet voor chantage van de dwarsligger,
… is wars van politieke correctheid.
Vaders, maar ook moeders die het lot van de meeste vaders delen, hebben hun vertrouwen in Kinderbescherming, Jeugdzorg en Rechtspraak verloren. Zij doen een klemmend beroep op Regering en Parlement.
Op donderdag 10 mei 2007 hebben deze ouders ervan getuigd hoe hun gezin nodeloos ver uiteengedreven is door de bemoeienis van de bestuurlijke en rechterlijke overheden. Uiteengedreven als gevolg van beleid en wetgeving die dátgene veroorzaakt wat zij vóóronderstelt: tweedracht, onverzoenlijkheid, machtstrijd, waartegen hun kinderen beschermd heten te moeten worden. Deze ouders roepen de Minister voor Jeugd en Gezin op om, met gevoel voor rechtgeaard vaderschap, tot speerpunt van zijn beleid te kiezen: De boel bij elkaar houden.
1. Stop de imagobeschadiging van vaders
2. Gelijkwaardigheid, rechtszekerheid en autonomie van en voor beide ouders jegens elkaar en rechtsbescherming tegen de Overheid
3. Erkenning schept gezag
4. Vader gaat vóór pleeggezin of OTS
5. Roep de vadervijandige Raden voor de Kinderbescherming tot de orde
6. Inperking van de macht van Jeugdzorg, beperk het budget van Jeugdzorg
7. Géén centrale registratie van “verdachte” ouders
8. Hervorming scheidingsrecht:
- Vrede tussen de ouders centraal stellen i.p.v. belang van het kind
- Echtscheiding is geen kinderbeschermings- maar een ordemaatregel
- Handhaaf het ouder-kind-kontakt vanaf dag 1 van de scheiding
- Elimineer de Kinderbescherming uit het scheidingsrecht
- Stop het inquisitoire karakter van het scheidingsproces
- Stop geheime familierechtspraak
- Gelijkwaardigheid: Géén hoofdverblijf maar gelijk verdeeld co-ouderschap als uitgangspunt, grote terughoudendheid bij afwijking en alleen op zakelijke gronden
- Wie om privé-redenen wil afwijken van ouderschapsplan draagt zelf de consequenties
- Wie zegt dat samenwerking met de andere ouder onmogelijk is kan niet de ander maar slechts zichzelf laten ontheffen van het ouderschap
- Rechtszekerheid vereist dat onttrekking van het kind aan het door de rechter vastgestelde zorgplan wordt voorkomen en zonodig bestreden met de bestaande middelen die nu bij voorlopige voorzieningen van rechtswege paraat (= zonder aparte rechterlijke tussenkomst) beschikbaar zijn: sterke arm resp. opsporings- en dwangmiddelen van strafvordering
- Rechtsgelijkheid vereist dat de dreigende of feitelijke toepassing van die middelen even stringent tegen vaders als tegen moeders is gericht
- Geen bijzonder curator in het echtscheidingsrecht
- Géén terugcodificatie van contraire jurisprudentie
- Stop het wetsontwerp Donner
- Faciliteer hereniging van verloren ouders en kinderen door middel van een internet-trefpunt.
De 10 gesprekspunten en onderliggende teksten vindt u op www.stichtingkog.info in de map Actualiteit. Een van de 10 punten was: “Open rechtspraak in familierecht. Veel kinderen wordt de toegang tot een ouder ontzegd als gevolg van verregaande discriminatie door het verborgen functioneren van familierechtbanken achter gesloten deuren.”
KOG had op 31 januari geschreven aan Balkenende, Bos, Rouvoet en Wijffels, dat het Europese Hof voor de Rechten van de Mens op 21 september 2006 in de zaak Moser tegen Oostenrijk als zijn oordeel had gegeven, dat sprake is van schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden bij het ontbreken van een openbare terechtzitting. Wij schreven: “Een nieuw kabinet geeft een prachtige kans om door aanpassing van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering te voldoen aan een nieuw ontwikkelde norm van het EHRM, en tegelijkertijd het vertrouwen van de burger te versterken.” Het briefje dat wij hebben ontvangen vatten wij maar op als een ontvangstbevestiging; wij blijven hieraan hangen: ook voor jeugdzorg zou openbaarheid zeer belangrijk kunnen zijn. Openbaarheid hoeft niet altijd opgevat te worden als je buurvrouw op de tribune. Het zou bijvoorbeeld openbaarheid voor de pers kunnen zijn, of openbaarmaking van alle (processen verbaal en) uitspraken. Wij hebben het sterke vermoeden dat de gesloten deuren in de Nederlandse wet niet de privacy van de burger beschermen, maar de soms volslagen onbegrijpelijke overwegingen en uitspraken van rechters, raadsmedewerkers en (gezins)voogden. Als daar in de pers regelmatig eens flink om gelachen zou worden, zou dat al een opfrissend effect kunnen hebben. Mensen proberen nu vaak maar niet eens te vertellen wat er gezegd en gebeurd is omdat ze niet verwachten dat iemand dat verhaal zal geloven. Maak dat de kat wijs! Zo’n rechter is toch niet op zijn achterhoofd gevallen! Kennelijk is er soms toch iets aan de hand met die achterhoofden.
Verder hebben wij dit jaar geïnformeerd bij de landelijke huisartsenvereniging naar het standpunt m.b.t. medisch handelen achter de rug van ouders om, en het standpunt van NIP en NVO over een mogelijk toestemmingsvereiste van beide ouders voor diagnostiek en behandeling door BIG-geregistreerde onderzoekers. Geen van deze brieven is al beantwoord.
We herhalen: Sluit u toch vooral een verzekeringsmodule af voor psychologische hulp aan uw kind, zodat u niet afhankelijk bent van een Bureau jeugdzorg.
Kijkt u wel even welke zorgverzekeraar u steunt met uw ziektekostenpolis, want enkele maatschappijen, verenigd in Zorgverzekeraarscombinatie VGZ-IZA-TRIAS, zinnen op plannen om mogelijk te maken dat ouders er niet achter kunnen komen dat hun kind onder de 16 jaar een arts bezocht heeft. Door no-claim en eigen-risico betalen ouders de behandelingen en medicijnen wel. Kijkt u dus maar heel goed uw jaarafrekening na: wie van ons is er dan naar de dokter geweest? En neemt u er vooral geen genoegen mee als er kosten zijn gemaakt voor een kind onder de 16 zonder dat u ervan wist. Er is dan in strijd met de wet gehandeld, en geen rechter zal vinden dat u deze kosten moet betalen.
Dient u een klacht in bij het Medisch Tuchtcollege (020-5412776) en vraag ondersteuning bij de klacht van het IKG (020-5777999). Doet u dat ook als een arts als deelnemer aan een team zijn handtekening heeft gezet onder een advies van een AMK. Sommige AMK’s geven als standaardadvies (dat gebruikt kan worden in procedures): geen contact tussen vader en kind bij alleen een gerucht van incest. Een artsenhandtekening geeft daar cachet aan, maar is niet meer waard dan die van de buurvrouw. Is de rechter goed wakker zodat hij dat ziet? Klaag!!
Wij zijn zeer geïnteresseerd in uw ervaringen met (klachtbehandeling door) Stichting Gereformeerd Jeugdwelzijn. Wat wij ervan hebben gezien was niet best. Valt het mee?
Ook de instellingen van het Leger des Heils (AJL, UJL) en de William Schrikkerstichting doen soms dingen die moeilijk te geloven zijn. Hebt u andere, wèl goede, ervaringen?
Als u denkt dat u een initiatief hebt gezien dat in aanmerking zou komen voor de
KOG-trofee voor een Gouden Greep, laat het ons dan weten.
De KOG-trofee wordt uitgereikt als er sprake is van een opvallend positief initiatief dat
breed onder de aandacht wordt gebracht
uitgaat van een positief ouderbeeld
begrijpt dat niet alleen op papier de werkelijkheid te vinden is, maar|
luistert naar cliënten
serieus aandacht besteedt aan de uitwerking van jeugdzorg in praktijk
inziet dat jeugdzorg soms grote fouten maakt
met de resultaten jeugdzorg wil verbeteren.
In september 2005 hebben wij alle provincies gewezen op de Meldweek Jeugdzorg in Groningen, waarvoor KOG de eerste KOG-trofee had uitgereikt. Wij hebben dit jaar geïnformeerd naar resultaten voor de dagelijkse praktijk, maar daar nog geen antwoord op ontvangen. Vraagt u bij Groningen of de meldweek concrete veranderingen heeft gebracht!!
Zuid-Holland heeft als eerste provincie in februari 2006 dit initiatief gevolgd. Stelt u daar toch vooral deze zelfde vraag.
Ook Friesland heeft in 2006 een meldweek gehouden, en wel in het kader van de Week van de Jeugdzorg, die van 2 tot 9 december liep. Het is misschien nu nog te vroeg om daar al te gaan vragen wat er nu concreet is aangepast of afgeschaft, maar houdt u het in gedachten.
“In heel Nederland zijn duizenden mensen van de Jeugdzorg dag in dag uit bezig om jongeren te helpen tijdens een moeilijke fase in hun leven. De provincies vinden dat het werk van die mensen meer positieve aandacht verdient. Daarom wordt van 2 t/m 9 december in het hele land de Week van de Jeugdzorg georganiseerd.” www.weekvandejeugdzorg.nl
De diverse weken van de jeugdzorg/meldweken hebben niet vooral positieve aandacht opgeleverd: reden te meer om er bij alle provincies op aan te dringen die weken te houden en daar consequenties aan te verbinden.
Bureau jeugdzorg Utrecht gaat op één locatie aan de gang met Eigen Kracht.
Por uw provincie op om dit ook te doen!
Neem een abonnement (www.eigen-kracht.nl of info@eigen-kracht.nl.) op de digitale nieuwsbrief.