U bekijkt nu de pagina: Literatuur |
 |
Het onderzoeksrapport Nationale Prevalentiestudie Mishandeling van Kinderen en Jeugdigen (NPM).
Voor meer gegevens www.childandfamilystudies.leidenuniv.nl en www.leidenattachmentresearchprogram.eu.
Op laatstgenoemde website treft u het persbericht van de leider van het onderzoek, prof. dr. M.H. van IJzendoorn alsmede het persbericht van het Ministerie van Justitie. Tevens kunt u hier het volledige rapport downloaden.
Indien u nadere informatie wenst, adviseer ik u contact op te nemen prof. dr. M.H. van IJzendoorn via vanijzen@fsw.leidenuniv.nl
Verschenen in 2006:
Mr dr A.A.W. van Unen; Wet op de jeugdzorg, tekst en uitleg
(beleidsmedewerker jeugdzorg bij de provincie Friesland): ISBN 90-5901-554-1
Tussen regels en realiteit, een praktijkonderzoek te bestellen bij de PvdA of te downloaden op www.pvda.nl
Op 1 februari 2006 is het eerste exemplaar van Gemist Vaderschap aangeboden aan de kamerleden Van Bommel, Luchtenveld, en Vendrik.
J. Zander (eindredactie); Gemist vaderschap; Deventer, 2006. € 13,50
ISBN-10: 9080863122
ISBN-13: 9789080863125
NUR-code: 745 (emancipatie)
Het boek bevat een aantal beschouwingen en interviews, waarin zowel aandacht is voor persoonlijke pijn als voor de maatschappelijke veranderingen die het mogelijk maken dat kinderen en vaders op grote schaal emotioneel mishandeld worden.
Citaten:
Het is de laatste jaren een populair woord in de beschouwing van justitie-onderzoek. Als je je op een gegeven moment concentreert op een mogelijke uitkomst, kun je lelijk de fout in gaan. Je sluit dan al snel andere mogelijke verklaringen uit. Dat kun je bij het openbaar ministerie een foutje noemen. Tunnelvisie. Bij de Raad voor de Kinderbescherming is het een principieel uitgangspunt.
’De conclusie (ook wel raadsvisie) wordt aan het eind van het rapport vermeld. Voordat de raadsonderzoeker echter begint met schrijven, weet hij al wat zijn conclusies zullen zijn. Dat is ook het belangrijkste gedeelte: hoe nu verder? De raadsonderzoeker moet het rapport toeschrijven naar deze raadsvisie. Alle zijpaden, andere overwegingen, losse einden en mogelijke alternatieve verklaringen worden in het rapport vermeden.’ (Dokumentatie interne opleiding van de Raad hoofdstuk 6.3: De inhoud van het rapport: hoe schrijven?)
En waarheidsvinding is bij de Raad nu juist weer geen principieel uitgangspunt. Liegen mag.
(25)
Veel vaders klagen over gebrek aan waarheidsvinding in familierecht-aangelegenheden. Wat moet er, als je geen strafblad hebt, zo nodig allemaal onderzocht worden als je gewoon toegang tot je kind wilt hebben? Als je dan toch nog wat onderzoekt: in hoeverre moet het onderzoek draaien om fysieke feiten of om ervaringen (moeder ervoer de vader als een bedreiging, de kinderen ook). Vraag drie is met welke betrouwbaarheid een en ander moet worden vastgesteld.
In de regel vinden rechters het in de verste verte niet nodig om de nauwkeurigheid van het strafrecht te volgen, terwijl de gevolgen van het moeten missen van contact met je kinderen vele malen ernstiger zijn dan een paar weekjes brommen. (27)
Als iets een waterval is van niet-gecommuniceerde willekeurige opsommingen van ‘feiten’ die zonder argumentaties doordringende conclusies opleveren, dan is dat wel het gemiddelde Nederlandse Kinderbeschermingsrapport. De Raad voor de Kinderbescherming geeft zelf ook aan dat dit past binnen haar beleid. Ze doet niet aan het zoeken naar de waarheid, stelt ze zelf, en het ministerie vóór haar, en volgens haar opleidingsdocumentatie wordt hun rapport toegeschreven naar de conclusie. De implicatie daarvan blijkt te zijn dat klaarblijkelijke leugens van de Kinderbescherming ongestraft voor waarheden mogen worden versleten. … Instanties die in het geheel niet geïnteresseerd zijn in wat hun woordenstroom aanricht. Het zou voor geen enkele medewerker van de Raad nog dragelijk zijn als hij de gevolgen van zijn eigen rapporten zou laten doordringen tot zijn gevoel. ‘Hij richt zijn pijlen elke keer weer opnieuw zonder nog te kijken waar ze naar toe gaan.’ Kijken doet hij niet, maar de richting weet hij verdomd goed – maar hoe kaats je de pijlen terug naar een geharnaste zielloze club?
(107)
Augustus 1992 stierf in Alkmaar het jongetje Petertje Hoytink door mishandeling door moeder en stiefvader, ondanks de herhaalde waarschuwingen van de vader, nadat de omgangsregeling tussen het kind en hem was stopgezet. Deze zaak werd symbool voor de mogelijk desastreuze gevolgen voor kinderen van loyaliteitsmisbruik en de incompetentie van de Raad voor de Kinderbescherming. (123)
"moeder-kind-vader; een drieluik over ouderverstoting"
Dit is het tweede Nederlandstalige boek over het ouderverstotingssyndroom (PAS).
Het boek bevat 3 diepte-interviews met een vader, een moeder en een kind uit een situatie waarin ouderverstoting plaatsvond. Deze interviews, met kritische uitspraken over de maatschappelijke context waarin dit soort problemen zich voordoen worden vergezeld van een beknopt dossieroverzicht van de beschreven zaak. Daarnaast bevat het boek een aantal artikelen over onderzoek naar de gevolgen van loyaliteitsmisbruik voor kinderen, de verschillende opvattingen over het ouderverstotingssyndroom en de stand van zaken in Nederland. Een apart hoofdstuk is gewijd aan de mogelijkheden van melding en strafrechtelijke vervolging van loyaliteitsmisbruik. Het boek is geschreven en geïllustreerd door Joep Zander. 80 bladzijden full-colouromslag. Prijs 9,50 te bestellen via internet (www.joep.nl.nu/rela) of in de gespecialiseerde boekhandel. ISBN 90-808631-1-4 NUR 775, 822, 745 1e druk 2004.
http://www.joep.nl.nu
http://www.papa.nl.nu
Justine Pardoen schreef voor ouders-online een recensie (http://www.ouders.nl/moff2006-pas.htm ) over mijn vorige boek Moeder-Kind-Vader; een drieluik over ouderverstoting. Met zeer positieve opmerkingen maar ook een paar kritische noten. Een daarvan is herkenbaar klassiek.
Onderwerp: Fw: The International PAS-Handbook, Charles C Thomas Publisher Ltd., Springfield, Illinois
For your information - A titre d'information - Ter informatie
In the message below Dr. Wilfrid von Boch-Galhau, a specialist in PAS, announces the publication at the beginning of the month July of the „International Handbook of Parental Alienation Syndrome: Conceptual, Clinical and Legal Considerations“ Charles C Thomas Publisher Ltd., Springfield, Illinois. For more details about this book see the link below.
Dans le message en-dessous le Dr. Wilfrid von Boch-Galhau, spécialiste en SAP, annonce la publication au début du mois de Juillet du „International Handbook of Parental Alienation Syndrome: Conceptual, Clinical and Legal Considerations“ Charles C Thomas Publisher Ltd., Springfield, Illinois.
Vous trouvez plus de détails à propos de cette publication sous le lien en-dessous du message du Dr. von Boch-Galhau.
In het bericht hieronder kondigt Dr. Wilfrid von Boch-Galhau, een specialist m.b.t. het ouderverstotingssyndroom, de publicatie aan bij het begin van de maand juli van het „International Handbook of Parental Alienation Syndrome: Conceptual, Clinical and Legal Considerations“ Charles C Thomas Publisher Ltd., Springfield, Illinois. Om meer details over het boek te vernemen kunt u de koppeling hieronder aanklikken.
Ghislain Duchâteau - Vlaanderen - België
Sehr geehrte Kolleginnen und Kollegen,
sehr geehrte Damen und Herren!
Sie hatten sich vertieft mit der Problematik des Elterlichen Entfremdungssyndroms/Parental Alienation Syndrom beschäftigt und dafür interessiert.
Ich möchte Sie heute darüber informieren, dass das „International Handbook of Parental Alienation Syndrome: Conceptual, Clinical and Legal Considerations“ ab Juli 2006 im Charles C Thomas Publisher Ltd., Springfield, Illinois, verfügbar ist.
Die Details finden Sie auf diesem Link des amerikanischen Verlages: http://www.ccthomas.com/details.cfm?P_ISBN=0398076472
Verschenen in september 2004:
Marijke Sikkel en Manon Sikkel; Als je kind gaat scheiden, handboek voor ouders en grootouders.
ISBN 90 6834 199 5. Prijs € 14,90.
Aan de totstandkoming heeft de secretaris van KOG meegewerkt door een lang en diepgaand telefoongesprek met Manon Sikkel.
Drs Marijke Sikkel (1942) studeerde kinder- en jeugdpsychiatrie. Ze heeft een praktijk in het Gooi en is daarnaast werkzaam als scheidingsbemiddelaar.
Drs Manon Sikkel (1964) is psychologe en werkt als freelance journalist.
Cijfers in het boek:
”Van de kinderen die in de jaren zeventig zijn geboren heeft een op de zes een echtscheiding van de ouders meegemaakt terwijl ze nog thuis woonden. Bij de generatie uit de jaren veertig was dat slechts een op de vijfentwintig. … Samen met Engeland ligt België op dit moment aan kop met het aantal echtscheidingen in Europa. Per jaar worden er in België 40.000 huwelijken gesloten en vinden er 30.000 echtscheidingen plaats. … In 2002 vonden in Nederland 33.000 echtscheidingen plats, waarbij in totaal 34.700 kinderen waren betrokken. Ongeveer een kwart van de kinderen heeft na de echtscheiding geen contact meer met de niet-verzorgende ouder en nog eens een kwart heeft slecht contact.”
In hoofdstuk 2 wordt enige juridische informatie gegeven, die niet helemaal klopt.
Zo staat er: ”Op dit moment is het in Nederland nog zo dat als twee mensen die niet getrouwd zijn, een kind krijgen, de vader het kind voor de geboorte moet erkennen, wil hij voor de wet gezien worden als de vader.”
Maar: erkennen kan ook na de geboorte.
En als de ouders een geregistreerd partnerschap hebben oefenen zij op grond van art. 1: 253aa gezamenlijk het gezag uit. Dan is de situatie dus alsof zij getrouwd waren.
Erg nuttig is de opmerking: “Wat echter niet iedereen weet, is dat je daarmee (met erkennen, KOG) niet automatisch het ouderlijk gezag krijgt.”
Helaas staat er dan: “De wettelijke omgangsregeling zoals die verderop in dit boek wordt genoemd, geldt alleen als beide ouders het gezag hebben.”
Maar art. 1: 377a luidt nog steeds: Het kind en de niet met het gezag belaste ouder hebben recht op omgang met elkaar.
En nog een kleinigheid: “de rechter …houdt daarbij rekening met de mening van het kind van 12 jaar of ouder, dat hij verplicht is te horen in een afzonderlijk gesprek.”
Maar: de rechter is niet verplicht het kind te horen, hij is verplicht het kind te laten oproepen. Er zijn zelfs rechters die niet willen horen, liever zien dat een kind thuis op een lijst aankruist. (Het is trouwens bij de wilde spinnen af dat een kind uitspraken moet doen over contact met een OUDER.)
De informatie over de omgangsregeling grootouder-kleinkind klopt wel helemaal.
Maar voor de juridische informatie koopt men dit boek niet. KOG vindt het een boek waar je als grootouder werkelijk iets aan hebt.
”Maar wat we in al die jaren van wetenschappelijk onderzoek en veranderde wetgeving wel hebben geleerd, is dat de schade beperkt kan worden als de ex-partners in redelijkheid met elkaar kunnen overleggen en het belang van het kind voorop blijft staan. Als grootouder kun je daarbij op allerlei manieren behulpzaam zijn. Uit verschillende onderzoeken komt naar voren dat familieleden tijdens en na een scheiding een goede ondersteunende rol voor de kinderen kunnen spelen.”
De schrijfsters vertellen over het verdriet en ook de boosheid die ouders voelen als hun kind gaat scheiden. Zij adviseren veel te praten over deze negatieve gevoelens, maar niet met het scheidende kind.
Zij adviseren het kind te laten weten hoe je betrokkenheid is, hoeveel praktische steun je wilt en kunt geven.
Zij adviseren zich in het conflict zo neutraal mogelijk te houden. Vooral niet tegen het kleinkind te zeggen dat het wel weer goed zal komen, maar wel een luisterend oor te zijn.
Zij adviseren flexibel te zijn. “Bedenk dat je kinderen hun eigen leven hebben.”
Zij adviseren nieuwe doelen te kiezen: “Bedenk wat je allemaal kunt doen, ook al heeft je kind niet de dagelijkse zorg over zijn eigen kinderen. Bepaal voor jezelf wat voor relatie je met je kleinkinderen wilt hebben. Wil je een fundamenteel onderdeel van hun leven zijn, iemand die ze zich altijd zullen herinneren, wil je ze iets meegeven over hun familiegeschie-denis of wil je ze vooral plezier geven en ze af en toe meenemen op een uitje?”
Zij adviseren regelmatig contact te houden. “Bel ze op, stuur foto’s, brieven of e-mails. Stuur cadeautjes, vraag ze naar hun vrienden en vriendinnen. Lees een verhaal voor en neem dat op een bandje op.”
Zij bespreken de emoties in de verschillende stadia, ook de ontkenning bij alle betrokkenen, die zij benoemen als een vorm van zelfbescherming bij zeer heftige emoties. “We ontkennen eerst en laten dan stukje voor stukje gevoelens daarover toe. … Misschien dat de gevoelens van grootouders en kleinkinderen nog wel het meest met elkaar overeenkomen. De beslissing over een scheiding ligt immers bij de volwassen kinderen dan wel de ouders. … Je voelt een grote machteloosheid en machteloosheid maakt bang.” Zij melden de spanningen tussen partners door hun verschillende reactie op de scheiding van hun kind.
De schrijfsters zoeken ook positieve kanten van de scheiding, maar waarschuwen tegen loze troost: “’Nou kun je fijn twee keer je verjaardag vieren. En je krijgt nu misschien wel dubbel zoveel zakgeld per week.’ Echt, ze willen het niet horen en je maakt je als volwasssene ook niet erg geloofwaardig.”
Bij de gevolgen voor de kleinkinderen noemen zij ook “het verlies van decorum”. Met name jongetjes scheppen op over het beroep van hun vader, en “het wordt allemaal een beetje minder interessant wanneer je erbij moet vertellen dat hij niet meer thuis woont en dat je hem maar een keer per twee weken ziet.”
Zij citeren prof. Th. Compernolle: ‘Voor gescheiden ouders: maak je geen illusies, een scheiding is zo ongeveer het ergste wat een kind kan overkomen. Het is niet de scheiding op zich die het ergste is, maar wel de voortdurende conflictsituatie. Maar ook zonder conflict is het voor kinderen een harde dobber. Echtparen die in een hevig conflict verwikkeld zijn, zeggen wel eens: “We blijven samen voor de kinderen. We gaan pas uit elkaar als ze wat ouder zijn.” Dit is een ernstige vergissing. Een scheiding is minder erg voor jonge kinderen dan voor adolescenten.’
Het doet de schrijfsters denken aan een mop: een man van 94 en een vrouw van 92 komen bij een advocaat omdat ze willen gaan scheiden. De advocaat kan het niet nalaten om te vragen: “Maar waarom bent u niet eerder gescheiden?” De man antwoordt: “We wilden wachten tot de kinderen waren overleden.”
Het boek is een echte aanrader omdat het allerlei gevolgen van scheiding voor de kinderen en de ouders van de scheidenden de revue laat passeren en steeds praktische aanbevelingen doet. Herhaaldelijk wordt er gewezen op het belang van duidelijkheid, bijvoorbeeld: “Onderdak bieden aan je kind of schoonkind en kleinkinderen wanneer dat mogelijk is, is natuurlijk een goede zaak. Maar wees duidelijk in de hoeveelheid tijd dat dat kan duren. Zie het alleen als noodoplossing.”
Achterin het boek staan kinderboeken over echtscheiding, belangenorganisaties, websites, adressen van omgangshuizen en de literatuur waar de schrijfsters uit geput hebben.
Teksten wetgeving en jurisprudentie: www.wetten.nu
www.rechtspraak.nl
Perspectief, informatie- en opinieblad voor de jeugdbescherming, uitgave van het Ministerie van Justitie
abonnement schriftelijk aanvragen bij
Koninklijke Van Gorcum BV, Postbus 43
9400 AA Assen
telefoon 0592-379555
e-mail: perspectief@vangorcum.nl
Abonnementsprijs € 24.95 per jaar.
Abonnementen worden automatisch verlengd, tenzij voor 1 december schriftelijk is opgezegd.
Justitie Magazine, beleidsinformatieblad van het Ministerie van Justitie
gratis abonnement schriftelijk aanvragen bij
Ministerie van Justitie, directie Voorlichting, t.a.v. secretariaat, Postbus 20301, 2500 EH Den Haag
M.W. Elling en T.W. Wormgoor; Jeugdzorg en jeugdbeleid, jeugdigen in wet- en regelgeving, wetteksten en regelingen met betrekking tot rechten en de positie van minderjarigen, en voorzieningen ten behoeve van minderjarigen en hun ouders/verzorgers; Deventer, 2000. ISBN 90 140712 1 3.
P.J.A. Prinsen; Een rechtsstaat voor het kind; 3e gew. uitg.; Amsterdam, 1990. ISBN 90 517400 7 7 (uitverkocht?) (zie samenvatting op deze site in de map Publicaties).
R. v. Pagée red.; Eigen kracht, family group conference in Nederland, van model naar invoering; Amsterdam, 2003. ISBN 90 666542 8 7 (zie op deze site de map Eigen Kracht).
Kwaliteit van de rechtspraak op de weegschaal; Tjeenk Willink, 1998.
J. Zander; Rechtspreken Buikspreken Linkspreken Kromspreken en Tegenspreken; 1998. ISBN 90 271482 7 9.
Wegwijzer Onderzoeksmodel Raad voor de Kinderbescherming; uitg. Raad voor de Kinderbescherming, hoofdkantoor, 2000. ISBN 90 806015 2 7 (Voor commentaar hierop zie in de map Nuttig om te weten.)
Van Hout en Spinder; De (gezins)voogd als jongleur, een methodisch handboek voor het (gezins)voogdijwerk; Houten, 2001. ISBN 90 313363 4 3 (zie op deze site in de map Publicaties reactie hierop: Jongleur over de schreef).
B. van den Berg; Deskundigheid in het geding, een vergelijkend onderzoek bij de administratieve en civiele rechter, proefschrift Groningen, 1999. ISBN 90 545410 7 5.
M.R. Bruning; Rechtvaardiging van kinderbescherming, naar een nieuw maatregelenpakket na honderd jaar, proefschrift VU, 2001. ISBN 90 268396 3 8.
Bullens, Schuengel en Slot red.; Gehechtheid en kinderbescherming, juridische relevantie van gedragswetenschappelijke onderzoeksbevindingen; VU-onderzoek 2003. ISBN 90 666548 64.
Groen en Van Montfoort, red.; Kinderen beschermen en jeugd hulp verlenen; Arnhem, 1993.
ISBN 90 387010 5 5.
J. Nienhuis; Het verborgen kind; Leiden, 2002. ISBN 90 807407 1 3.
(Geschiedenis van de schrijfster, die als twaalfjarige wegens niet te hanteren gedrag vrijwillig uit huis wordt geplaatst en tenslotte gesloten geplaatst wordt, waarmee zij in een hel terecht komt.)
E. Oudejans; Een reus moet leren bukken, leiding geven aan gezinnen als jeugdbeschermingsmethodiek; Amsterdam, 2002. ISBN 90 666545 1 1.
N.W. Slot e.a.; 909 zorgen, een onderzoek naar de doelmatigheid van de ondertoezichtstelling,
2e versie; VU-onderzoek 2002. ISBN 90 901546 7 1.
G.J. van Wijk; Hoezo noodzakelijk? Rechtsgronden voor kinderbeschermingsmaatregelen, proefschrift Amsterdam, 1999. ISBN 90 517049 4 1.
Commissie De Ruiter; Anders scheiden; uitg. Ministerie van Justitie, 1996.
P. Hoefnagels; Het huwelijk; Zwolle, 1992.
FIOM; Vaderschap na scheiding, informatie en hulpverlening; ’s-Hertogenbosch, 1993.
Jeugd en samenleving; Kinderen en echtscheiding; Utrecht, 1979.
A.Burgess; Het vaderinstinct; Amsterdam, 1997. ISBN 90 574900 1 8.
A.v.Dam; De ideale vader; Utrecht, 1993.
R. Dorrestein / Opzij; De nieuwe man; Amsterdam, 1990.
V. Duindam; Ouderschapsarrangement en geslachtsidentiteit; Utrecht, 1991.
V. Duindam; Ruimte voor mannen; Amsterdam, 1999.
R.A. Gardner; The Parental Alienation Syndrome; 2e dr.; New Jersey, 1992 (zie op deze site in de map Publicaties een korte samenvatting / bespreking: Het ouderverstotingssyndroom).
J. Zander; Het ouderverstotingssyndroom in de Nederlandse context,
bundel n.a.v. The Parental Alienation Syndrome van R.A. Gardner; Assen, 1999. ISBN 90 578602 9 4.
A.Jans; Het noodlot gebood ons te zwijgen, mijn verhaal over het levensdrama rond ons kleindochtertje Anne; Gaanderen, 2000. Te bestellen : Dorperweiden 58, 5975 BD Sevenum.
A.Ladan e.a.; De betekenis van de vader, psychoanalytische visies op het vaderschap; Meppel, 1985.
M. Legêne; Hoe steel je een kind; 1999. Te bestellen: Object Key, Van Ostadestraat 228-hs, 1073 TT Amsterdam, fax 020-8845581.
A.Mitscherlich; Op weg naar een vaderloze maatschappij; Deventer, 1968.
C. v. Nijnatten; Moeder justitia en haar kinderen; Lisse, 1986.
A.Schmidt; Vater ohne Kinder. Sorge, Recht und Alltag nach Trennung; Reinbek, 1993.
H. v. Schooten; (Echt)scheiding, ouderschap en zelfwaardering; Lisse, 1995.
L. v. Teeseling; Nooit genoeg. Volwassen kinderen over hun vaders; Amsterdam, 1996.
J.S. Wallerstein en S. Blakeslee; Nieuwe kansen, mannen, vrouwen en kinderen tien jaar na scheiding; 1989. ISBN 90 27423 2 9.
M. Wegelin; Moeders en vaders, scheiden en delen; Amsterdam, 1990.
P. v.d. Wiel; De gescheiden man; Elmar, 1998.
Ruimte voor mannen, over de discriminatie van de vaderlijke zorg; Amsterdam, 1999.
J. Zander; Dit zijn geen broodjes aap, documenten over omgangsonrecht en vaderdiscriminatie; Deventer, 1998.
Internet:
E. Rijks; Omgang moet (o.a. een beschrijving van de geschiedenis van het familierecht); www.richel.org/erikrijks
“Het zàl vaders een zorg zijn.” http://pappa.nl.nu/
SDN-kinderen: www.burojeugdzorg.nl (onder andere bijbanenregisters)
De Querulant: http://www.richel.org/ (onder andere groot archief en onderzoeksformulier)